آشنایی با سیستم فوکوس خودکار هوشمند در دوربین کانن

آشنایی با سیستم فوکوس خودکار هوشمند در دوربین کانن

یک دوربین کاملاً جدید برای خود خریده‌اید. این دوربین مملو از جدیدترین ویژگی‌ها و فناوری‌ها است. اما آیا واقعاً به اندازه‌ای به فناوری اعتماد دارید که کنترل را به دست آن بسپارید؟ اگر اینطور نیست، به احتمال زیاد دارید چیزهای مهمی را از دست می‌دهید.

یکی از حوزه‌هایی که در چند سال گذشته پیشرفت‌های عظیمی را شاهد بوده است، برنامه‌نویسی هوش مصنوعی (AI) است. سیستم فوکوس خودکار جدید تشخیص سوژه کانن با استفاده از چیزی که «یادگیری عمیق» نامیده می‌شود، برنامه‌ریزی شده است. این کار با اسکن میلیون‌ها تصویر از یک سوژه خاص برای ایجاد قابلیت تشخیص به دست می‌آید، که به نوبه خود برنامه‌نویسان را قادر می‌سازد تا این یادگیری مبتنی بر رایانه را در یک دوربین ادغام کنند.

با برنامه‌ریزی سیستم با استفاده از تصاویر واقعی، دوربین «یاد می‌گیرد» که یک سوژه خاص چه شکلی است و سپس می‌تواند از این تشخیص تصویر برای تشخیص شکل و جزئیات آن نوع سوژه استفاده کند.

بالا: یکی از جدیدترین ویژگی‌هایی که ارائه شده، قابلیت تشخیص سوژه در فوکوس خودکار است. شما به دوربین می‌گویید به دنبال چه چیزی بگردد و دوربین به طور قابل اعتمادی آن نوع سوژه را در سراسر منطقه فوکوس دنبال می‌کند.

دوربین باهوش

خیلی آسان است که از پیچیدگی این برنامه‌نویسی جدید غافل شویم. شما به دوربین می‌گویید به دنبال چه چیزی بگردد – از طریق منوی تشخیص سوژه – سپس الگوریتم‌ها به دنبال سوژه‌های احتمالی از آن نوع در قاب می‌گردند، روی هر کدام که مطابقت داشته باشد فوکوس می‌کنند و سپس آن را در سراسر منطقه فوکوس خودکار دنبال می‌کنند.

اما این همه ماجرا نیست. دوربین می‌داند بر اساس «یادگیری عمیق» خود به دنبال چه چیزی بگردد. همچنین روی ناحیه درستی فوکوس می‌کند تا بخش کافی از سوژه در فوکوس خودکار قرار گیرد، به جای اینکه صرفاً روی نزدیک‌ترین نقطه به دوربین فوکوس کند.

و در حالی که ممکن است هیچ یادگیری «هنگام کار» وجود نداشته باشد، کانن به راحتی می‌تواند سوژه‌های جدیدی را از طریق فریم‌ویر به برنامه‌نویسی اضافه کند. یا برنامه‌نویسی را برای نتایج بهتر تنظیم کند.

دقیقاً مانند به‌روزرسانی‌های فریم‌وری که در دسامبر ۲۰۲۱ برای دوربین‌های EOS-1D X Mark II، EOS R5 و EOS R6 منتشر شد.

با این حال، فناوری جدید به شیوه عکاسی جدیدی نیاز دارد.

عادت‌های قدیمی

اگر اخیراً به دوربین‌های بدون آینه مهاجرت کرده‌اید و سعی می‌کنید از دوربین خود با این آخرین فناوری دقیقاً به همان روشی که قبلاً با دوربین DSLR عکاسی می‌کردید استفاده کنید، به احتمال زیاد در دیدن ارزش دوربین‌های بدون آینه با مشکل مواجه خواهید شد.

این به این دلیل است که این فناوری به سادگی به همان روش کار نمی‌کند.

البته کار خواهد کرد، اما هیچ‌یک از مزایای کلیدی فناوری جدید را دریافت نخواهید کرد.

انتخاب منطقه فوکوس خودکار

ویژگی تشخیص سوژه به طور باورنکردنی با یک نوع منطقه فوکوس خاص به خوبی کار می‌کند: حالت تشخیص چهره + ردیابی. این حالت (یا همان روش AF که در دوربین نامیده می‌شود) به شما امکان می‌دهد از کل منطقه منظره‌یاب استفاده کنید، به این معنی که فوکوس سوژه را در سراسر منطقه قاب دنبال می‌کند.

بالا: صفحه روش فوکوس خودکار در دوربین EOS R5. از چپ به راست: تشخیص چهره + ردیابی، فوکوس نقطه‌ای، فوکوس تک‌نقطه‌ای، توسعه AF، توسعه AF در اطراف، فوکوس منطقه‌ای، فوکوس منطقه بزرگ عمودی، فوکوس منطقه بزرگ افقی.

علاوه بر تشخیص چهره + ردیابی، می‌توانید از یکی از روش‌های فوکوس خودکار دیگری که دارای نقاط فوکوس خودکار چندگانه هستند استفاده کنید؛ این روش‌ها عبارتند از فوکوس منطقه‌ای و فوکوس منطقه بزرگ (هر دو حالت افقی و عمودی). با این حال، اگر از یکی از این انواع منطقه فوکوس استفاده شود، به خاطر داشته باشید که منطقه‌ای که دوربین در آن قادر به ردیابی سوژه است، به اندازه و موقعیت منطقه (Zone) محدود می‌شود.

بنابراین، اگر سوژه از مرزهای منطقه انتخاب شده خارج شود، دوربین نمی‌تواند آن را دنبال کند. منطقه نمی‌تواند به تنهایی حرکت کند: شما کنترل موقعیت آن را در دست دارید و پس از انتخاب، تا زمانی که خودتان آن را جابجا نکنید، ثابت است.

نکته

اگر نام «تشخیص چهره + ردیابی» را گیج‌کننده می‌بینید، تنها نیستید. نکته مهمی که باید به خاطر بسپارید این است که این تنها منطقه فوکوس در دوربین‌های بدون آینه است که تمام نقاط فوکوس را فعال می‌کند. این معادل حالت انتخاب خودکار AF در دوربین‌های DSLR است.

با این حال، اگر نوع سوژه را مشخص نکنید، دوربین به طور پیش‌فرض در صورت تشخیص هر چهره‌ای در قاب، روی چهره افراد فوکوس خودکار می‌کند.

بالا: تشخیص وسیله نقلیه AF در حال استفاده با حالت فوکوس خودکار تشخیص چهره + ردیابی (سمت چپ) و با حالت فوکوس منطقه بزرگ افقی (سمت راست). ناحیه فعال AF به طور متفاوتی نمایش داده می‌شود، حتی اگر هر دو روش خودرو را تشخیص می‌دهند.

عملیات فوکوس خودکار

علاوه بر انتخاب منطقه فوکوس خودکار، برای «عملیات AF» نیز انتخاب دارید – تک‌شات یا سروو AF. هنگام عکاسی از سوژه‌هایی که حرکت می‌کنند، سروو AF حالت فوکوس منطقی‌تری برای استفاده در کنار تشخیص سوژه است.

با این حال، هنگام استفاده از سروو AF، کادرها تغییر مکان داده و به نظر می‌رسد سوسو می‌زنند. این نشانه خرابی دوربین نیست؛ این صرفاً نشان‌دهنده این است که سیستم در حال کار است.

نقاط AF تکی

اگر یکی از روش‌های AF را انتخاب کنید که فقط از یک نقطه فوکوس تکی استفاده می‌کنند – فوکوس نقطه‌ای، فوکوس تک‌نقطه‌ای، توسعه AF یا توسعه AF در اطراف – در این صورت نمی‌توانید از فناوری تشخیص سوژه استفاده کنید. دلیلش این است که شما کنترل موقعیت نقطه AF را در دست دارید و – مثل قبل – تنها راهی که نقطه فوکوس می‌تواند حرکت کند این است که شما آن را به صورت دستی جابجا کنید.

اندازه در مقابل کیفیت

برخی از افراد نگران هستند که کادرها در حالت تشخیص چهره + ردیابی بسیار بزرگ هستند، که باعث می‌شود آنها تصور کنند فوکوس نسبت به استفاده از تنظیمات فوکوس دیگر دقت کمتری خواهد داشت. اینطور نیست، اما باز هم باید به برنامه‌نویسی اعتماد کنید.

اگر در حال عکاسی پرتره هستید – چه از انسان و چه از حیوان – فعال کردن تشخیص فوکوس خودکار روی چشم دقت فوکوس را بهبود می‌بخشد. با این حال، اگر می‌خواهید کل فرد یا حیوان در قاب باشد، فوکوس روی ناحیه کوچکی مانند چشم چندان حیاتی نیست زیرا به طور خودکار عمق میدان بیشتری دریافت خواهید کرد. چرا؟ زیرا به احتمال زیاد یا با فاصله کانونی کوتاه‌تری کار می‌کنید یا از سوژه دورتر هستید.

بنابراین دقت بسیار بالا روی چشم دیگر ضروری نیست: صرفاً فوکوس روی بخش اصلی سوژه کافی است.

نمایشگر فوکوس خودکار

هنگام استفاده از مناطق فوکوس منطقه‌ای، مهم است بدانید که نمایشگر تغییر می‌کند، به خصوص با تشخیص وسیله نقلیه (که با نسخه فریم‌ویر ۱.۵.۰ به دوربین‌های R5 و R6 اضافه شده است و اولین بار با دوربین EOS R3 ارائه شد). هنگامی که از فوکوس خودکار  تشخیص چهره + ردیابی استفاده می‌شود، یک کادر تکی روی وسیله نقلیه ظاهر می‌شود، اما هنگامی که از یکی از مناطق AF با نقاط چندگانه استفاده می‌شود، چندین یا چند کادر کوچک AF برای نشان دادن محل عملکرد فوکوس نمایش داده می‌شود. این به معنای فوکوس نادرست نیست: فقط اینها نقاط AF درون آن منطقه هستند که دوربین می‌تواند سوژه را در آنها تشخیص دهد، که ممکن است کاملاً یا تا حدی درون منطقه انتخاب شده قرار داشته باشند یا نداشته باشند.

بالا: با استفاده از تشخیص چهره + ردیابی در ترکیب با تشخیص وسیله نقلیه، کل منطقه از نظر فوکوس فعال است. بنابراین هر جا ماشین برود، دوربین آن را دنبال خواهد کرد.

و بیایید نقش الگوریتم‌های فوکوس را فراموش نکنیم. با تشخیص وسیله نقلیه، حتی اگر کادر فوکوس روی کل خودرو باشد، نقطه واقعی فوکوس به طور کلی در ناحیه اطراف شیشه جلو است. به این ترتیب دوربین به طور خودکار به عمق میدان مورد نیاز برای کل خودرو، یا حداقل برای اکثر قریب به اتفاق آن، دست می‌یابد تا شارپ باشد.

با یک دوربین DSLR، فوکوس روی نزدیک‌ترین قسمت خودرو که می‌تواند تشخیص دهد، یعنی سپر یا چراغ‌های جلو، انجام می‌شد. علاوه بر اینکه سیستم فوکوس خودرو و اجزای آن را تشخیص می‌دهد، طوری برنامه‌ریزی شده است که روی شیشه جلو فوکوس کند، نه روی نزدیک‌ترین عنصر.

بنابراین، قبل از اینکه صرفاً فرض کنید که یک ناحیه بزرگ مانند فوکوس خودکار تشخیص چهره + ردیابی نمی‌تواند کار کند و شما باید کنترل را به دست بگیرید، سعی کنید واقعاً با آن به بیرون بروید و عکاسی کنید و ببینید که چه کاری می‌تواند برای شما و سبک عکاسی‌تان انجام دهد. ممکن است بسیار شگفت‌زده شوید زیرا دوربین کار بسیار خوبی انجام می‌دهد و می‌تواند کار شما را بسیار آسان‌تر کند… اگر یاد بگیرید به آن اعتماد کنید.

و بیایید صادق باشیم. تلاش برای نگه داشتن یک نقطه AF تکی روی یک جسم سریع‌الحرکت هرگز ساده‌ترین مهارتی نبوده که بتوان بر آن مسلط شد. بنابراین دوربین به احتمال زیاد کار بسیار بهتری نسبت به اکثر ما انجام می‌دهد (چه دوست داشته باشید قبول کنید یا نه).

در عوض روی نتیجه تمرکز کنید. نرخ موفقیت بالاتر، زمان بیشتر برای شما جهت تمرکز روی ترکیب‌بندی، و سطوح بالاتر رضایت در عکاسی‌تان.

تنها چیزی که نیاز است، کمی اعتماد است.

تهیه و تنظیم : اطمینان | نمایندگی کانن در ایران