آموزش گرفتن عکس کاملا شارپ با دوربین کانن | رفع تاری و لرزش تصویر

گرفتن یک تصویر شارپ ممکن است با توجه به همه فناوری‌های موجود در دوربین EOS شما به اندازه کافی ساده به نظر برسد. با این حال، اگر بهترین نتیجه را می‌خواهید، نکات زیادی برای فکر کردن وجود دارد. تعداد زیادی از تنظیمات دوربین وجود دارند که می‌توانند بر شارپ بودن تصویر تأثیر بگذارند. اگر تصاویر فوق‌العاده شارپی دریافت نمی‌کنید، دلایل می‌توانند زیاد و متنوع باشند. ما علل و راه‌حل‌ها را بررسی می‌کنیم.

انتخاب سرعت شاتر

دو دلیل احتمالی برای تار بودن تصاویر از نظر سرعت شاتر وجود دارد – اینکه به اندازه کافی سریع نیست تا سوژه متحرک شما را ثابت نگه دارد – راهنمای ما برای سرعت‌های شاتر مناسب برای عکاسی اکشن را ببینید – یا به دلیل اینکه با دست‌نگرانی عکاسی می‌کنید و سرعت شاتر شما برای لنزی که استفاده می‌کنید به اندازه کافی سریع نیست.

حرکت دوربین در طول نوردهی مهم‌ترین علت تصاویر تار است. اگر با دست‌نگرانی عکاسی می‌کنید، یک قانون کلی این است که سرعت شاتر باید حداقل 1/فاصله کانونی باشد.

این کار با یک لنز با فاصله کانونی ثابت آسان است. به عنوان مثال، با لنز 100 میلی‌متری، سرعت 1/100 ثانیه یا سریع‌تر را تنظیم کنید. با این حال، اگر با لنز 70-200 میلی‌متری عکاسی می‌کنید، باید فاصله کانونی را که در آن لحظه استفاده می‌کنید در نظر بگیرید – بنابراین در انتهای 70 میلی‌متری زوم به سرعت شاتر 1/70 ثانیه یا سریع‌تر نیاز است، اما در تنظیم 200 میلی‌متری، حداقل سرعت 1/200 ثانیه است.

در برخی موارد، انتخاب حالت عکاسی شما می‌تواند فشار تنظیم سرعت شاتر صحیح برای عکاسی با دست را از بین ببرد.

صفحه گردان حالت دوربین Canon EOS 70D

حالت‌های عکاسی

حالت عکاسی با تقدم شاتر (Tv) به شما اجازه می‌دهد تا یک سرعت شاتر مناسب برای فاصله کانونی لنز تنظیم کنید و انتخاب دیافراگم برای نوردهی صحیح را به دوربین واگذار می‌کند.

حالت برنامه (Program) فاصله کانونی لنز، از جمله تنظیمات زوم را تشخیص داده و یک سرعت شاتر مناسب تنظیم می‌کند (مشروط بر اینکه ISO روی حالت خودکار یا به اندازه کافی بالا تنظیم شده باشد تا این امکان فراهم شود) تا از تار شدن ناشی از لرزش دوربین جلوگیری کند.

حالت عکاسی با تقدم دیافراگم (Av) یک علت رایج برای تصاویر تار است، بنابراین مطمئن شوید سرعت شاتری را که دوربین انتخاب کرده است بررسی می‌کنید. باز هم، اگر ISO روی خودکار باشد، دوربین تلاش خواهد کرد تا سرعت شاتر به اندازه کافی سریعی را تنظیم کند.

دیافراگم لنز

شارپ بودن تصویر در تمام محدوده دیافراگم یک لنز یکسان نیست. وضوح لبه‌ها در بازترین دیافراگم می‌تواند نرم باشد. معمولاً با بستن دیافراگم بهبود قابل توجهی حاصل می‌شود، به طوری که بهترین نتایج از بسیاری از لنزها در حدود f8 یا f11 به دست می‌آید. این ناحیه به عنوان ‘نقطه ایده‌آل’ (sweet spot) شناخته می‌شود. با ادامه بستن دیافراگم لنز، با پیشروی به سمت کوچک‌ترین دیافراگم، عملکرد کلی دوباره کاهش می‌یابد.

کمترین کیفیت معمولاً در کوچک‌ترین دیافراگم – معمولاً f22 یا f32 – به دست می‌آید. این پدیده ناشی از پراش (diffraction) است. استثناهای این قاعده لنزهای ماکرو هستند که برای کار در دیافراگم‌های کوچکتر طراحی شده‌اند.

کلبه نارنجی با سقف کاهگلی، همراه با ناحیه برش‌خورده مشخص‌شده
این تصاویر (بالا و پایین) با لنز کیت EF 18-55mm f3.5-5.6 USM که با بسیاری از دوربین‌های مقرون‌به‌صرفه‌تر EOS DSLR عرضه می‌شود، گرفته شده‌اند. این لنز می‌تواند تصاویر بسیار خوبی ارائه دهد، اما کیفیت با دیافراگم انتخابی متفاوت است. در بازترین حالت، به طرز شگفت‌آوری خوب است و با بستن دیافراگم تا f8 و f11 بهبود می‌یابد. با این حال، شارپ‌نess در f16 شروع به کاهش می‌کند و هنگامی که لنز با دیافراگم f22 استفاده می‌شود، کاملاً ضعیف می‌شود.

f5.6، بخش برش‌خورده

f11، بخش برش‌خورده

f22، بخش برش‌خورده

این کاهش کیفیت در لنزهای گران‌تر کمتر است، زیرا عدسی‌ها و پوشش‌های اصلاحی بیشتری در ساختار لنز تعبیه شده است تا نرم‌شدگی رخ‌داده را جبران کند. در نتیجه، این لنزها بزرگ‌تر و سنگین‌تر هستند. لنزهای با فاصله کانونی ثابت به طور کلی ثابت‌ترین کیفیت را ارائه می‌دهند، زیرا با داشتن تنها یک فاصله کانونی، طراحی و اصلاح آن‌ها آسان‌تر است.

استایل عکس (Picture Style)

ویژگی استایل عکس در دوربین EOS شما مسئول تنظیم چهار پارامتر است که معمولاً به عنوان کنترل‌های پس از تولید در نظر گرفته می‌شوند. این پارامترها عبارتند از: شارپ‌نس (وضوح)، کنتراست، اشباع‌رنگ (saturation) و تن رنگ (colour tone).

اگر با فرمت خام (RAW) عکس می‌گیرید، تمام این تنظیمات را می‌توان با استفاده از نرم‌افزارهای تصویربرداری مناسب بر روی کامپیوتر شما انجام داد. اطلاعات استایل عکس تنظیم شده روی دوربین به عنوان فراداده (metadata) همراه با فایل تصویر ذخیره می‌شود، اما می‌توان این تنظیمات را لغو کرد. این کار با نرم‌افزار Digital Photo Professional (DPP) کانن آسان است.

اگر با فرمت JPEG عکس می‌گیرید، امکان انجام تنظیمات با استفاده از نرم‌افزارهای تصویربرداری وجود دارد، اما بسیار آسان‌تر است که اجازه دهید دوربین از طریق تنظیمات استایل عکس، پردازش را برای شما انجام دهد.

شارپ‌سازی دیجیتال

تمام تصاویر دیجیتال نیاز دارند که در مرحله‌ای شارپ شوند. این به دلیل آن است که دوربین‌های دیجیتال از یک فیلتر دوگانه (dichroic filter) در مقابل سنسور تصویر استفاده می‌کنند تا تصویر را پخش (diffuse) کرده و اثری به نام موآر (moiré) را کاهش دهند (موآر الگوهای ناخواسته‌ای هستند که می‌توانند زمانی که خطوط بسیار ریز در پارچه‌هایی مانند ابریشم وجود دارد، ایجاد شوند). با این حال، این فیلتر باعث نرم‌شدگی جزئی در تصویر می‌شود.

از نظر تاریخی، شارپ‌سازی همیشه به عنوان آخرین مرحله در پردازش تصویر انجام می‌شد. دلیل آن این بود که تعداد نسبتاً کم پیکسل‌های استفاده شده در روزهای اولیه عکاسی دیجیتال، در صورت نیاز به چاپ بزرگ، باید افزایش می‌یافت. این فرآیند، درون‌یابی (interpolation) نامیده می‌شود و نقاط پیکسلی جدیدی در تصویر ایجاد می‌کند و مقادیر آن‌ها را بر اساس داده‌های پیکسل‌های مجاور قرار می‌دهد. اگر تصویر قبل از انجام درون‌یابی شارپ شود، شارپ‌سازی سنگین‌تر شده و تصاویر بیش از حد شارپ به نظر می‌رسند.

امروزه، سنسورهای دوربین بین 18 تا 50 میلیون پیکسل دارند. این سنسورها می‌توانند اندازه‌های چاپ رایج را بدون نیاز به هیچ گونه درون‌یابی تولید کنند. این بدان معناست که شارپ‌سازی تصویر در داخل دوربین قابل قبول است.

شارپ‌سازی توسط استایل عکس انتخاب شده کنترل می‌شود. اکثر استایل‌های عکس به طور خودکار تصویر را شارپ می‌کنند. با این حال، استایل‌های عکس خنثی (Neutral) و واقعی (Faithful) تصویر را شارپ‌نشده رها می‌کنند. این استایل‌های عکس برای کاربرانی در نظر گرفته شده‌اند که ترجیح می‌دهند تمام تنظیمات را خودشان انجام دهند.

ممکن است به نظر برسد که گزینه‌های خنثی و واقعی یکسان هستند. با این حال، استایل‌های عکس فراتر از آن چیزی هستند که به نظر می‌رسد. برای مثال، استایل چشم‌انداز (Landscape) سبزها و آبی‌ها را پانچی‌تر تولید می‌کند، در حالی که استایل پرتره (Portrait) تن رنگ پوست را بهینه می‌کند. استایل واقعی هدفش تولید رنگ‌های نزدیک به رنگ‌های سوژه است. استایل خنثی دارای کنتراست و اشباع‌رنگ کمتری است و برای تصاویری که قرار است پس از پردازش شوند، مناسب است.

صفحه منوی استایل عکس کانن

کنترل شارپ‌نس در صفحه منوی استایل عکس
سه‌پایه (Tripod)

ثابت کردن دوربین روی سه‌پایه یک راه آشکار برای کاهش لرزش دوربین است. با این حال، با سرعت‌های شاتر بالا (به لطف مقادیر بالای ISO) و لنزهای دارای لرزشگیر تصویر، سه‌پایه‌ها به اندازه روزهای اولیه عکاسی ضروری نیستند.

برخی از عکاسان منظره از سه‌پایه استفاده می‌کنند زیرا دوست دارند برای ترکیب‌بندی تصویر وقت بگذارند، یا دوست دارند از سرعت‌های شاتر آهسته با دیافراگم کوچک استفاده کنند.

اگر کارهای زیادی در زمینه عکاسی ماکرو انجام می‌دهید، سه‌پایه توصیه می‌شود زیرا اثرات لرزش دوربین در فواصل نزدیک بزرگنمایی می‌شود. به عنوان جایگزین، با فلاش عکاسی کنید – نوردهی کوتاه (کمتر از 1/1000 ثانیه) برای ثابت نگه داشتن هرگونه حرکت دوربین کافی است. همچنین حرکت یک سوژه پرجنب‌وجوش را نیز ثابت خواهد کرد.

دوربین روی کجا فوکوس کرد؟

در حالت فوکوس خودکار، دوربین به طور معمول تلاش می‌کند تا با استفاده از نقاط فوکوس فعال (تعداد آن‌ها به دوربین شما و این که از کدام ناحیه/روش فوکوس استفاده می‌کنید بستگی دارد)، روی نزدیک‌ترین ناحیه سوژه به دوربین فوکوس کند. هدف این است که از فوکوس کردن دوربین بر روی پس‌زمینه و خارج از فوکوس ماندن سوژه اصلی جلوگیری شود.

این موضوع می‌تواند زمانی که می‌خواهید فوکوس روی قسمتی از سوژه باشد که نزدیک‌ترین نقطه به دوربین نیست، مشکل‌ساز شود. به عنوان مثال در عکاسی پرتره، شما می‌خواهید دوربین روی چشم‌های سوژه فوکوس کند، نه روی بینی. به همین دلیل است که برخی از عکاسان پرتره به فوکوس دستی روی می‌آورند، جایی که کنترل کامل را دارند.

این موضوع با پیشرفت فناوری دوربین تغییر کرده است – جدیدترین دوربین‌ها دارای برنامه‌نویسی پیشرفته‌ای هستند، مانند تشخیص چهره و چشم انسان، که ابزارهای ارزشمندی برای کمک به فوکوس روی سوژه هستند.

اگر با فرمت فایل خام (RAW) عکس می‌گیرید، می‌توانید بررسی کنید که کدام نقاط AF توسط دوربین استفاده شده است. نرم‌افزار Digital Photo Professional (DPP) کانن را باز کرده و به Tools > AF point display settings (DPP 4) بروید. تمام نقاط فوکوس برای این عکس جغد (راست/پایین) فعال بودند و نقاطی که دوربین استفاده کرده است به رنگ قرمز نمایش داده می‌شوند.

فعال بودن تمام نقاط فوکوس می‌تواند هنگام عکاسی از سوژه‌هایی که در حال حرکت هستند عالی باشد – این کار ردیابی سوژه را برای دوربین بسیار آسان‌تر می‌کند. با این حال، هنگام عکاسی از سوژه‌های ثابت، معمولاً توصیه می‌کنیم از یک نقطه فوکوس تکی در حالت فوکوس تکی (One-shot AF) استفاده کنید و آن را به سمت ناحیه‌ای از سوژه بگیرید که می‌خواهید در فوکوس باشد. می‌توانید با نیم‌فشار دادن دکمه شاتر فوکوس را قفل کرده و سپس در صورت نیاز، قبل از گرفتن عکس، کادر تصویر را دوباره ترکیب کنید.

برای اطلاعات بیشتر در مورد حالت‌های فوکوس خودکار و قفل فوکوس، این مقاله را ببینید.

در دیافراگم‌های کوچکتر لنز، عمق میدان (depth-of-field) ممکن است شارپ‌نس قابل قبولی را به بخشی از سوژه بدهد، اما شارپ‌نس دقیق (pin-sharpness) فقط در فاصله فوکوس شده رخ می‌دهد. اگر سوژه گسترده باشد، مانند یک منظره، باید به عمق میدان تکیه کنید. برای حداکثر شارپ‌نس قابل قبول، روی یک‌سوم از عمق صحنه فوکوس کنید.

لرزشگیر تصویر (Image Stabilisation)

کانن طیفی از لنزهای دارای لرزشگیر تصویر (IS) را تولید می‌کند که می‌توانند به شما در کاهش اثرات لرزش دوربین هنگام در دست گرفتن دوربین کمک کنند.

با یک لنز بدون لرزشگیر، حرکت دادن دوربین باعث جابجایی تصویر روی سنسور دیجیتال می‌شود. حتی حرکت جزئی دوربین تصویر را تار می‌کند.

اگر از لنز دارای لرزشگیر استفاده کنید، لرزش دوربین توسط دو سنسور ژیروسکوپ در لنز تشخیص داده می‌شود – یکی برای حرکت عمودی (pitch) و یکی برای حرکت افقی (yaw). سنسورها هم سرعت و هم زاویه حرکت را اندازه‌گیری می‌کنند. این داده‌ها به یک ریزکامپیوتر ارسال می‌شود که به یک گروه خاص از عناصر داخل لنز دستور می‌دهد تا با زاویه قائم نسبت به محور لنز حرکت کنند. میزان و جهت این حرکت به گونه‌ای محاسبه می‌شود که با میزان و جهت حرکت دوربین مقابله کند. نتیجه این می‌شود که تصویر روی سنسور، علی‌رغم حرکت دوربین، حرکت نمی‌کند.

سیستم لرزشگیر تصویر کانن با لرزش‌های یک وسیله نقلیه در حال حرکت، قایق یا حتی هلیکوپتر مقابله می‌کند. با این حال، برای اکثر ما، این واقعیت که بر لرزش دست‌های ما غلبه می‌کند، مزیت اصلی است.

اثربخشی یک لنز دارای لرزشگیر معمولاً بر حسب استاپ (stops) بیان می‌شود. لنزی که مزیت 4 استاپی می‌دهد به این معنی است که می‌توانید با لنز دارای لرزشگیر در سرعت 1/15 ثانیه، شارپ‌نس مشابهی را با همان لنز بدون لرزشگیر در سرعت 1/250 ثانیه انتظار داشته باشید. توصیه ما این است که لنزهای دارای لرزشگیر را تا حد محدودشان تحت فشار نگذارید، بلکه از آن‌ها به عنوان بخشی از تلاش خود برای داشتن تصاویر شارپ‌تر استفاده کنید.

این اتفاقی است که وقتی می‌خواهید با دوربین دستی و لنز تله‌فوتو با سرعت شاتر پایین عکاسی کنید، رخ می‌دهد. حرکت دوربین (یعنی لرزش دوربین) در طول نوردهی تصویر را تار کرده است. ثابت نگه داشتن دوربین روی سه‌پایه در شهرهای شلوغ به دلیل وجود عابران پیاده دیگر ایده‌آل نیست. دوربین EOS 650D، لنز EF 70-300mm f4-5.6L IS USM در فاصله 300 میلی‌متر، سرعت 1/40 ثانیه در دیافراگم f5.6، ISO 1600.

این عکس بلافاصله بعد از عکس قبلی، اما با روشن بودن لرزشگیر تصویر گرفته شده است. لنز EF 70-300mm f4-5.6L IS USM تا 4 استاپ تصحیح لرزشگیر را ارائه می‌دهد، بنابراین عکاسی در سرعت 1/40 ثانیه با استفاده از لرزشگیر، تأثیر عکاسی در سرعت 1/640 ثانیه را می‌دهد، که به اندازه کافی سریع است تا بر اثرات لرزش دوربین با لنز 300 میلی‌متری غلبه کند. دوربین EOS 650D، لنز EF 70-300mm f4-5.6L IS USM در فاصله 300 میلی‌متر، سرعت 1/40 ثانیه در دیافراگم f5.6، ISO 1600.

علاوه بر لرزشگیر اپتیکال تصویر – که در آن مکانیزم لرزشگیر درون لنز تعبیه شده است – برخی دوربین‌ها اکنون لرزشگیر درون‌بدنه (IBIS) را نیز ارائه می‌دهند. این سیستم در ترکیب با لنز کار می‌کند تا هنگام عکاسی از سوژه‌های ثابت، مزایای حتی بیشتری ایجاد کند. توجه داشته باشید که لرزشگیر تصویر نمی‌تواند به ثابت نگه داشتن حرکت سوژه کمک کند – در آن موارد همچنان به سرعت شاتر به اندازه کافی سریع نیاز دارید.

خلاصه

تاری تصویر می‌تواند به دلایل زیادی رخ دهد، و شناسایی علت اغلب می‌تواند دشوار باشد، زیرا ممکن است علل برای چشم آموزش‌ندیده از یکدیگر قابل تشخیص نباشند. اغلب تصور می‌شود که سوژه از فوکوس خارج است، در حالی که در واقعیت، سرعت شاتر بسیار پایین است.

دانستن تنظیمات دوربین، تجهیزات و ویژگی‌های آن می‌تواند به شما کمک کند تا از ثبت عکس‌های تار جلوگیری کرده و به نرخ موفقیت بالاتری برای داشتن تصاویر شارپ‌تر در هر بار عکاسی دست یابید.